Ook in Nederland blijken politiek en religie steeds meer met elkaar verstrengeld te worden, zo constateert Stevo Akkerman vandaag in een column in Trouw. Want ‘terwijl het geloof op de terugtocht is en kerken worstelen om overeind te blijven, omhelst de ene na de andere politicus het christendom.’
Zingeving
Deelnemen aan de geschiedenis (column)
Jan Dirk Snel postte onlangs op Twitter deze tekst: ‘Dat er voor je leven geschiedenis bestond, soit. Maar dat die tijdens je eigen leven gewoon doorging, ik vind dat nog altijd onbegrijpelijk.’ Een mooie, filosofische gedachte, die me aan het denken zette.
Vrijzinnig geloven: Geloof zonder zekerheid (boekbespreking)
De kerken in Nederland lijken steeds behoudender te worden, en daardoor ontstaat er ook een tegenbeweging. Ineens lijkt vrijzinnig geloven weer helemaal in. ‘Vrijzinnigheid’ staat daarbij tegenover fundamentalistisch, bekrompen geloven. Vrijzinnig gelovigen hebben weinig op met de traditionele kerkelijke dogma’s. Ze flirten met humanisme en atheïsme. Menselijke autonomie, persoonlijke ervaring en de menselijke rede staan centraal. … Lees verder
Wat is post-theïsme? Een (korte) begripsverheldering
Ik krijg via internet en tijdens lezingen regelmatig de vraag om toe te lichten wat ik met de term “post-theïsme” bedoel. Een blogje dus om een en ander kort uit te leggen. Om te beginnen: als je wilt weten wat “post-‘theïsme” precies is, kan ik eigenlijk niet anders doen dan verwijzen naar mijn boek God, … Lees verder
Waarom ik lid werd van de Partij voor de Dieren
Ik had nooit verwacht dat ik ooit lid zou worden van een politieke partij. Maar soms heb je het gevoel dat je niet anders kunt. Dat had ik eerder deze week. De hedendaagse gevestigde partijen zijn ziek. Ze polariseren, propageren uitsluitingsdenken en in hun nieuwe partijprogramma’s zetten ze plannen uiteen die onze rechtsstaat aantasten. Gezien de impasse waarin de gevestigde politiek momenteel verkeert, voelde ik me geroepen om me te committeren aan een partij die voluit en zonder gêne haar idealen volgt en die bovendien het grotere plaatje in het oog houdt.
Dat bleek de Partij voor de Dieren te zijn. Gisteren heb ik me aangemeld als lid van deze partij.
Ik vermoed dat nu veel mensen minzaam glimlachend zullen denken dat ik nu volledig van ’t padje geraakt ben. In dit lange artikel wil ik mijn beweegredenen toelichten, in de hoop dat ik daarmee mijn motivatie en mijn visie duidelijk kan maken, maar ook in de hoop dat ik anderen daarmee kan inspireren.
(En ja, ik weet het, het is een lange tekst geworden…)