Het kleine godje van het eigen grote gelijk (column)

Ook in Nederland blijken politiek en religie steeds meer met elkaar verstrengeld te worden, zo constateert Stevo Akkerman vandaag in een column in Trouw. Want ‘terwijl het geloof op de terugtocht is en kerken worstelen om overeind te blijven, omhelst de ene na de andere politicus het christendom.’

Dat heeft niets te maken met het massaal gelovig worden van politici. Nee, God blijkt heel handig te zijn ‘als hoofdbestanddeel van de Nederlandse nationale identiteit.’

Om het nog pregnanter te stellen: ‘Het religieuze van de religie, dat betrekking heeft op de verhouding tussen mens en God, wordt genegeerd en wat overblijft wordt als christelijke cultuur ingezet om onderscheid te maken tussen echte en onechte Nederlanders.’

God wordt gebruikt als een mechanisme van uitsluiting. God wordt gebruikt om te zeggen wie er bij hoort en wie niet, wie bij ‘ons’ hoort en wie bij ‘hen’. En Akkerman concludeert dan ook terecht: ‘Wat een droevige vertoning – je zou er ongelovig van worden.’

Zo jammer als mensen God verlagen tot broekzakformaat.

Een klein godje van het eigen grote gelijk.

3 thoughts on “Het kleine godje van het eigen grote gelijk (column)

  1. Zover ik weet, althans wat ik erover heb gelezen betrof het niet slechts een mythische figuur maar heeft hij wel degelijk bestaan.
    Maar de meningen schijnen daarover nogal verdeeld te zijn.
    Dat religie in welke variant dan ook, tot op heden als politiek machtsmiddel wordt gebruikt betreft niets nieuws onder de zon.

  2. Uit de column: “Gevraagd naar wat hij verstaat onder zijn geliefde ‘joods-christelijke traditie’ kwam Wilders in een debat niet verder dan ‘opkomen voor je eigen volk’.”

    Joods-christelijke traditie, dat is wat wij waren wat de islam nu is.
    Zo weet je wel ongeveer wat dergelijke, de joods-christelijke traditie omarmende politici willen.

    Wat Jezus betreft: ik hou het op 5 procent historie en 95 procent mythe.

Comments are closed.