Close

Nogmaals over mijn opiniestuk in de Volkskrant – UPDATE!

Bron: https://pubgraphics.files.wordpress.com/

Nog even over mijn opiniestuk van gisteren. Zoals ik op mijn blog gisteren al schreef, is het opiniestuk in De Volkskrant kort door de bocht en ontbreekt de nodige nuance. Van verschillende kanten kreeg ik de opmerking dat wat ik publishing on demand noem iets anders is dan printing on demand oftewel POD. Ik wil daar hier toch even iets over kwijt.

Veel reguliere uitgeverijen zijn de laatste jaren overgegaan op printing on demand. Je ziet dit bijvoorbeeld bij Amerikaanse wetenschappelijke uitgevers terug die boeken die jarenlang alleen moeilijk antiquarisch verkrijgbaar waren, nu ineens via POD opnieuw op de markt brengen. Oude exemplaren worden ingescand, soms zelfs opnieuw gezet, en vervolgens opnieuw gedrukt wanneer er een bestelling binnenkomt. Met andere woorden, de voorraad kan zo klein blijven, het boek rolt als het ware uit de printer als er een bestelling binnenkomt. Ook wetenschappelijke uitgeverijen, als Brill, doen aan POD, omdat hun boeken duur zijn en de verkoopcijfers laag.

Mijn opiniestuk heeft géén betrekking op POD. Ik besef dat bij bijvoorbeeld wetenschappelijke uitgaves er een lang redactioneel proces aan voorafgaat. De kwaliteit is dus over het algemeen hoog (ofschoon de printkwaliteit van met name oudere boeken die zijn ingescand vaak te wensen overlaat).

Mijn opiniestuk richt zich op uitgeverijen – ik noemde al Aspekt, Boek Scout, maar ik had ook Free Musketeer kunnen noemen of Pumbo, Schrijvershuis, Boekengilde, etcetera (zoek maar eens op Google, het zijn er nogal wat) – die zich specialiseren in het op het publiceren van boeken van auteurs die graag gepubliceerd willen worden maar er bij de reguliere uitgeverijen niet tussen komen. Zoals ik al schreef, daar is vaak geen kwaliteitsborg, er zijn geen redacteuren in dienst, vaak moet je zelfs helemaal zelf de layout van je boek regelen, etcetera. Maar ze beloven wel dat ze via de reguliere kanalen, met ISBN-nummer, je boeken aanbieden bij Bol.com, Managementboek, etc. Een aantal van die uitgeverijen parasiteren in mijn ogen op de onstuitbare drang van sommige mensen om hun bestaansrecht aan te tonen via een gepubliceerd boek.

Ik geef toe, de grenzen tussen POD en self-publishing is soms vaag – zoals ook de samenwerking van Boekencentrum en Boek Scout laat zien – maar het vervagen van grenzen is nu eenmaal eigen aan onze tijd. Maar recensenten hebben van self-publishing het meeste last, POD is veel minder een issue – over die laatste vorm van boeken maken klagen vooral de antiquariaten.

***

(Bron illustratie: Bol.com)

Overigens heb ik gisteren talloze e-mails gekregen van schrijvers die nu niet meer wisten waar ze met hun boeken naartoe moesten, nu Aspekt in opspraak was gekomen (ik kom daar straks op terug). Ik kreeg echter ook één mailtje dat goed laat zien waar publishing on demand wél goed voor is.

Melanie van ‘t Hof schreef namelijk een boek over haar ervaringen met kanker en hoe ze via een afgewezen lever toch haar leven weer kon oppakken (lees HIER een column van haar hand). Haar chirurg schreef het voorwoord.

Momenteel geeft ze mede door haar boek veel lezingen om mensen bewust te maken van de donordiscussie die er speelt. Haar boek verscheen bij Aspekt (zie HIER).

Ik heb daar grote bewondering voor, en denk dat ze de juiste beslissing heeft gemaakt om haar boek via publishing on demand uit te geven. Want ik vermoed dat een boek als dit buitengewoon moeilijk bij een reguliere uitgeverij is onder te brengen. Hier is publishing on demand dus wél een uitstekend middel! Ook dat moet gezegd worden. Overigens is het  boek van Van ‘t Hof ook gewoon op de website van Bol.com te bestellen.

***

Ondertussen lijkt het bij Aspekt wel wat te rommelen. Zoals gezegd, gisteren kreeg ik meerdere mails van schrijvers die zich uitlaten over Aspekt. Schrijvers die zich beklagen over de kwaliteit van hun boeken of over die van collega-schrijvers die bij Aspekt hebben gepubliceerd. Sommigen zeggen dat er reuring is ontstaan bij Aspekt-auteurs. Er zijn er ook die zich beklagen over de omgang van Aspekt met schrijvers (‘van de royalty’s klopt ook niet veel. Wij schrijvers weten bijvoorbeeld niet hoeveel boeken er verkocht worden omdat Aspekt ook uit eigen depot verkoopt en inderdaad d.m.v. pod’). Ook kreeg ik mails van schrijvers die niets voor het uitgeven van hun boeken moesten betalen, terwijl anderen juist de hele oplage moesten betalen. Ik zeg direct: ik weet niet hoeveel hiervan klopt. Ook is het mij er niet om te doen om Aspekt ‘kapot te maken’ of iets dergelijks. Wel ben ik zeer benieuwd naar ervaringen met publishing on demand uitgevers, zowel positieve als negatieve. Contact opnemen kan via mijn contactpagina.

Ondertussen heeft ‘dr.’ Perry Pierik ook gereageerd op zijn Facebook-pagina. In zijn reactie gaat hij in op de verwarring omtrent POD. Ik heb daarover hierboven al voldoende gezegd.

Interessant in de discussie onderaan Pieriks Facebook-bericht is vooral de opmerking van Luther Zevenbergen (die bovendien nog een voorbeeld geeft van een bijzonder slecht Aspekt-boek). Zevenbergen verwijt Piering dat hij niet ingaat op het centrale punt van mijn stuk, namelijk de kwaliteitscontrole: ‘u kunt wel uitgebreid reageren op het POD-verhaal dat Taede Smedes al dan niet goed begrepen heeft, maar de essentie van zijn stuk ging over de kwaliteitscontrole. Dat is volgens Taede en taak van een goede uitgever en daar heeft hij een punt. Waarom gaat u daar niet op in?’ Piering reageert onder andere door te zeggen ‘Of iets kwaliteit is wordt niet bepaald of u of ik het er mee eens zijn. Dat zijn individuele meningen.’ Dat zeg genoeg, dunkt me. 

UPDATE, 13 april, 11.28 uur: Ondertussen dreigt Perry Pierik van uitgeverij Aspekt met een rechtszaak tegen mij:

Ook geeft hij aan dat hij bij NBD Biblion heeft aangeschreven over mijn “activistische” activiteiten:


Hiermee laat de heer Pierik precies het punt zien dat ik in mijn Volkskrant-artikel maak, namelijk dat de recensent bij enige kritiek meteen de auteur of de uitgever op zijn dak krijgt. Intimidatie dus.

Update, 13 april 2018, 14.10 uur: Op de website van De Volkskrant is nu een bloemlezing van reacties te lezen. Duidelijk is wel dat mijn stuk discussie losmaakt!

%d bloggers like this: