En God Beschikte een Worm… II

Vanmorgen plaatste ik een behoorlijk depressief mailtje. Ik wás ook depressief. Het bericht van NWO is me niet in de koude kleren gaan zitten. Inmiddels echter is mijn humeur behoorlijk opgeklaard, kan ik de zon (die hier in Hillegom af en toe tussen de sneeuwbuien door piekt) weer wat zien schijnen.

Oorzaak van mijn verbeterde humeur is een toffe middag.

Ik ben zojuist teruggekomen van de presentatie van het boek En God Beschikte een Worm… waar ik eerder op mijn weblog al van berichtte. Het was een bijzonder enerverende en interessante middag – kwalitatief veel beter dan de eerste middag, die nogal in wat gekrakeel eindigde.

De twee debatten (tussen Tineke Huizinga van de CU en Bert Bakker van D66 & Antoine Bodar en Piet Borst) waren van goeie kwaliteit – hoewel ik Bodar een beetje wazig vond. Piet Borst was spitsvondig, grappig, maar jammer was dat hij atheïstische oogkleppen op heeft, waarbij hij zichzelf er niet van bewust is dat hij die draagt.

Tineke Huizinga en Bert Bakker voerden een debat over de rol van religie in het publieke domein, waarbij er regelrecht sprake was van een mini-culture-war. Huizinga wilde dat religie ook in het publieke domein een plaats zou kunnen krijgen, wat Bert Bakker eigenlijk wilde bestrijden. Hij gaf daarbij echter toe dat hijzelf er nogal genuanceerd over dacht, terwijl er anderen in zijn fractie waren – hij noemde Lousewies van der Laan – die veel scherpere standpunten hebben. Van der Laan wil bijvoorbeeld het bijzonder onderwijs afschaffen om de jeugd zo homogeen mogelijk te laten opgroeien. Geloof is een keuze, die kunnen ze wel maken als ze ouder worden, en bovendien is dat een persoonlijk keuze die niets in het publieke domein van doen heeft.

Huizinga noemde bovendien een rapport (over immigratie?) geschreven door Hirsi Ali, waarin Hirsi Ali verkondigt dat een bepaalde cultuur of religie onderdrukt mag worden als dit de vrijheid van mensen bevordert. Het schijnt dat hierover in Trouw bericht is; ik zal NRC er nog eens op naslaan. Een fantastische reactie van Huizinga op dit rapport was dat dit rapport laat zien dat Hirsi Ali wel van religie veranderd is, maar niet van houding. Daarmee duidde Huizinga op Hirsi Ali’s bekering van de fundamentalistische Islam naar het Verlichtingsdenken: de religie is veranderd (van Islam naar Verlichting), maar de houding is nog steeds hetzelfde: fundamentalistisch. Een zéér treffende observatie.

Huizinga gaf bovendien aan dat ze vond dat de atheïstisch-seculiere levensbeschouwing in Nederland zo langzamerhand fundamentalistische trekken begon te vertonen. Voor mij was dit een klein signaal dat hier iets zit. Is dit het begin van een culture war in Nederland? Of is die eigenlijk al lang aan de gang, maar heel latent, zoals in de boeken van Andreas Kinneging en Ad Verbrugge?

Na deze debatten was er een borrel, waar de auteurs hun exemplaar van het boek konden halen. Ik heb mijn exemplaar! (Joepie!)

Het boek is dikker geworden dan het eerste boek, maar volgens mij is de kwaliteit van de bijdragen stukken beter dan het eerste boek (en dat niet alleen omdat ik er ook een artikel in heb ). Ik zal het zo snel mogelijk lezen en er dan weer over berichten.